รายงานสรุปผลการพัฒนางานตามข้อตกลง (PA1)

การพัฒนางาน
ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2569

การจัดการเรียนรู้เชิงประสบการณ์ (Experiential Learning) เพื่อส่งเสริมทักษะการเขียนโปรแกรม Arduino ควบคุมหุ่นยนต์วิ่งตามเส้น สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6

นายนพพร พนานุสรณ์
ตำแหน่ง ครู วิทยฐานะ ครูเชี่ยวชาญ
โรงเรียนขุนหาญวิทยาสรรค์ อำเภอขุนหาญ จังหวัดศรีสะเกษ
รอบการประเมิน 1 ตุลาคม 2568 – 30 กันยายน 2569

บทสรุป

เป้าหมายสำคัญคือให้ผู้เรียนเกิดผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรม โดยเฉพาะทักษะการเขียนโปรแกรม Arduino ควบคุมหุ่นยนต์วิ่งตามเส้นในระดับดีขึ้นไปไม่น้อยกว่าร้อยละ 70

32 คน
นักเรียนที่ได้รับการประเมิน
≥ 70%
เป้าหมายระดับดีขึ้นไป
100%
ผลรวมทักษะ Arduino ระดับดีขึ้นไป

ผลสำเร็จโดยรวม

ผลการพัฒนาพบว่า ผู้เรียนสามารถเรียนรู้จากการลงมือเขียนโปรแกรมและทดลองกับหุ่นยนต์จริง วิเคราะห์ข้อมูลจากเซนเซอร์ ตรวจสอบข้อผิดพลาด และปรับปรุงโปรแกรมอย่างต่อเนื่อง โดย บรรลุเป้าหมายตามข้อตกลงในการพัฒนางาน

ประเด็นท้าทาย

พัฒนาจากการเขียนโปรแกรมตามตัวอย่าง สู่การประยุกต์ใช้ความรู้หลายส่วนร่วมกันเพื่อแก้ปัญหาจริง

สภาพปัญหา

ผู้เรียนสามารถเรียนรู้คำสั่งพื้นฐานและเขียนโปรแกรม Arduino ตามตัวอย่างได้ แต่ยังมีข้อจำกัดในการกำหนดเงื่อนไข การใช้คำสั่งวนซ้ำ การควบคุมทิศทางและความเร็วของมอเตอร์ ตลอดจนการวิเคราะห์และแก้ไขข้อผิดพลาดจากการทำงานจริง ส่งผลให้หุ่นยนต์ไม่สามารถวิ่งตามเส้นทางที่กำหนดได้อย่างถูกต้องและต่อเนื่อง

วัตถุประสงค์

  1. พัฒนาทักษะการเขียนโปรแกรม Arduino โดยใช้การจัดการเรียนรู้เชิงประสบการณ์
  2. พัฒนาความสามารถในการประยุกต์ใช้ตัวแปร เงื่อนไข การวนซ้ำ และข้อมูลจากเซนเซอร์เพื่อควบคุมมอเตอร์และทิศทางหุ่นยนต์
  3. พัฒนาความสามารถในการทดสอบ วิเคราะห์ข้อผิดพลาด แก้ไข และปรับปรุงโปรแกรมจากการปฏิบัติจริง

กระบวนการ Experiential Learning 4 ขั้น

ใช้วงจรการเรียนรู้เชิงประสบการณ์ของ Kolb เพื่อให้ผู้เรียนเรียนรู้จากประสบการณ์ตรงและนำผลกลับไปพัฒนาอย่างต่อเนื่อง

1

ประสบการณ์รูปธรรม

  • ใช้งานบอร์ด Arduino และหุ่นยนต์จริง
  • ทดลองควบคุมมอเตอร์ เดินหน้า เลี้ยวซ้าย–ขวา
  • อ่านข้อมูลเซนเซอร์
  • ทดลองบนเส้นทางที่กำหนด
2

การสังเกตและสะท้อนผล

  • สังเกตพฤติกรรมหุ่นยนต์
  • วิเคราะห์ค่าจากเซนเซอร์
  • เปรียบเทียบผลคาดหวังกับผลจริง
  • ระบุข้อผิดพลาดและสะท้อนสาเหตุ
3

การสร้างความคิดรวบยอด

  • เชื่อมโยงตัวแปรและเซนเซอร์
  • เงื่อนไขและการวนซ้ำ
  • การควบคุมมอเตอร์
  • ความสัมพันธ์ระหว่างข้อมูลเซนเซอร์กับทิศทางการเคลื่อนที่
4

การทดลองปฏิบัติ

  • ปรับเงื่อนไขและค่าเซนเซอร์
  • ปรับทิศทางและความเร็วมอเตอร์
  • ทดสอบ–แก้ไข–ปรับปรุงซ้ำ
  • จนหุ่นยนต์วิ่งตามเส้นได้
ทั้ง 4 ขั้นสามารถดำเนินเป็นวงจรซ้ำ โดยผลจากการทดลองครั้งใหม่กลายเป็นประสบการณ์สำหรับการเรียนรู้และปรับปรุงโปรแกรมในรอบต่อไป

ผลประเมินทักษะการเขียนโปรแกรม Arduino 5 ด้าน

เกณฑ์เป้าหมาย: นักเรียนไม่น้อยกว่าร้อยละ 70 มีผลการประเมินอยู่ในระดับดีขึ้นไป

1. การเขียนโปรแกรมควบคุมมอเตอร์
87.50%
2. การเขียนโปรแกรมควบคุมทิศทางของหุ่นยนต์
71.88%
3. การรับและประมวลผลข้อมูลจากเซนเซอร์
100.00%
4. การใช้เงื่อนไขและการวนซ้ำเพื่อปรับทิศทาง
100.00%
5. การเขียนโปรแกรมควบคุมหุ่นยนต์วิ่งตามเส้น
100.00%
ที่ทักษะที่ประเมินนักเรียนทั้งหมดระดับดีขึ้นไปร้อยละเป้าหมายผล
1การเขียนโปรแกรมควบคุมมอเตอร์322887.50≥70%ผ่าน
2การเขียนโปรแกรมควบคุมทิศทางของหุ่นยนต์322371.88≥70%ผ่าน
3การรับและประมวลผลข้อมูลจากเซนเซอร์3232100.00≥70%ผ่าน
4การใช้เงื่อนไขและการวนซ้ำเพื่อปรับทิศทาง3232100.00≥70%ผ่าน
5การเขียนโปรแกรมควบคุมหุ่นยนต์วิ่งตามเส้น3232100.00≥70%ผ่าน
รวม3232100.00≥70%ผ่าน

ผลสัมฤทธิ์และคุณลักษณะอันพึงประสงค์

ตัวชี้วัดสำคัญของผลลัพธ์การเรียนรู้ของผู้เรียน

ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน

100.00%

นักเรียน 32 คน มีผลสัมฤทธิ์รายวิชาการเขียนโปรแกรมและการประยุกต์ 2.75 ขึ้นไป

เป้าหมาย ≥ 70% • บรรลุเป้าหมาย

คุณลักษณะอันพึงประสงค์

100.00%

นักเรียน 32 คน มีคุณลักษณะอันพึงประสงค์อยู่ใน ระดับดีขึ้นไป

เป้าหมาย ≥ 70% • บรรลุเป้าหมาย

สรุปผลเชิงคุณภาพ

ผลการพัฒนาสะท้อนความสามารถในการประยุกต์ใช้ความรู้และแก้ปัญหาจากประสบการณ์จริง

นักเรียนสามารถประยุกต์ใช้ ตัวแปร เงื่อนไข คำสั่งวนซ้ำ ข้อมูลจากเซนเซอร์ และการควบคุมมอเตอร์ร่วมกัน เพื่อพัฒนาโปรแกรมควบคุมหุ่นยนต์ได้อย่างเป็นระบบ สามารถสังเกตผลการทำงาน วิเคราะห์และระบุข้อผิดพลาด เปรียบเทียบผลที่เกิดขึ้นกับผลที่คาดหวัง สะท้อนผลการปฏิบัติ และปรับปรุงแก้ไขโปรแกรมอย่างต่อเนื่อง สามารถปรับค่าการทำงานของเซนเซอร์ เงื่อนไข และการควบคุมมอเตอร์ให้สัมพันธ์กัน จนควบคุมหุ่นยนต์ให้ตรวจจับเส้น ปรับทิศทาง และวิ่งตามเส้นทางที่กำหนดได้อย่างถูกต้อง

ประยุกต์ใช้

เชื่อมโยงองค์ความรู้หลายส่วนเข้าด้วยกันเพื่อสร้างโปรแกรมที่ใช้งานจริง

คิดวิเคราะห์

ตรวจสอบข้อมูลจากเซนเซอร์และพฤติกรรมหุ่นยนต์เพื่อหาสาเหตุของข้อผิดพลาด

ปรับปรุงต่อเนื่อง

ทดสอบ แก้ไข และทดลองซ้ำจนหุ่นยนต์สามารถวิ่งตามเส้นได้ถูกต้อง